Türbülanslı Atmosferde Çoklu Gauss Optik Hüzmelerine Alıcı Açıklığı Etkileri

Tarih: 
Çarşamba, 20 Mayıs, 2015
Başlangıç zamanı: 
15:15
Konum: 
A311

Zayıf türbülanslı atmosferde yayılan çoklu Gauss ışık hüzmelerinin Gauss formunda açıklığa sahip alıcı düzleminde oluşturdukları ortalama optik güç ve pırıldama indisi Huygens-Fresnel integrali kullanılarak analitik olarak yatay linkler için hesaplanmıştır. Özel olarak, Gauss, düz tepeli ve halkasal ışık hüzmelerinin türbülanslı atmosferde yayılımlarında alıcı düzleminde oluşturdukları ortalama optik güç ile pırıldama indisi, alıcı açıklık yarıçapı, yayılım mesafesi ve Gauss kaynak boyutu gibi parametrelere karşılık incelenmiş, alıcı açıklık yarıçapının ortalama optik gücü artırmada ve pırıldama indisini düşürmedeki etkileri gözlemlenmiştir. Türbülanslı atmosferde yayılan düz tepeli ve halkasal ışık hüzmelerinin açıklık ortalama faktörü hesaplanmış, açıklık ortalama faktörü, alıcı açıklık yarıçapı, yayılım mesafesi ve Gauss kaynak boyutuna karşılık çizdirilmiş, pırıldama indisini düşürecek değişkenler belirlenmiştir. Çoklu Gauss ışık hüzmelerinin normalize optik gücü yayılım mesafesinin artmasıyla azalmaktadır. Normalize optik güçteki düşmenin alıcı açıklık yarıçapının artırılmasıyla azaldığı görülmüştür. Açıklık yarıçapının artmasıyla ortalama optik güç artmakta, düz tepeli ışık hüzmeleri için düzleştirme parametresinin artırılmasıyla maksimum optik güç elde edilirken, halkasal ışık hüzmelerinde küçük yayılım mesafelerinde maksimum optik güç elde edilmiştir. Açıklık ortalama faktörünün etkisi, yapı sabitinin ve yayılım mesafesinin artmasıyla artmaktadır. Ayrıca, düz tepeli ışık hüzmelerinin yayılımında açıklık ortalamasının etkisi tüm açıklık yarıçap değerlerinde artan düzleştirme parametresi için artarken, halkasal ışık hüzmelerinin yayılımında büyük kaynak boyutu değerlerinde, büyük açıklık yarıçaplarında büyük ikincil hüzme kaynak boyutu değerlerinde artmaktadır. Yayılım mesafesinin artmasıyla artan pırıldama indisi, sabit bir yayılım mesafesinden sonra açıklık ortalamasının etkisiyle düşmeye başlamaktadır. Sabit bir büyük yayılım mesafesinde büyük kaynak boyutuna sahip düz tepeli ışık hüzmeleri minimum pırıldama indisine sahip olurken; halkasal ışık hüzmelerinde halka eti kalınlığının artmasıyla minimum pırıldama indisi elde edilmektedir.